आजच्यासारख्या घरोघरी कार्स, त्यांचे सेफ्टी दंडक वगैरे ज्याकाळी नव्हते...
...तेव्हा याच वस्तूंना "एअर बॅग" म्हणायचेत.
या बॅग्जना एअर बॅग का म्हणायचेत ? हे मला आजही पडलेले कोडे आहे. कारण विमानप्रवासात ह्या बॅग्ज कुणी फारसे वापरताना दिसले नाही. अर्थात ज्या काळात या बॅग्ज प्रचलित होत्या, त्या काळात आम्ही विमाने फक्त आकाशात उडताना आणि विमानतळावर मुद्दाम जाऊन बघितलेली आहेत. त्यांच्यातून प्रवास करण्याचा योग फार उशीरा, १९९५ मध्ये, आला.
या बॅग बसप्रवासात, रेल्वेप्रवासात चिकार पाहिल्यात. या बॅग्जमध्ये भरपूर सामान कोंबून त्यांचा आकार ओंगाबोंगा करणार्या आणि बहुतांशी वेळा, जादा सामान आत भरल्याने, त्या बॅग्जचा पट्टा ऐनवेळी तुटल्याने त्या पट्ट्याला सेफ्टी पिन लावून काम चालवून नेणार्या "एब्राशिन" (टिपीकल नागपुरी शब्द) बायकाही खूप बघितल्यात.
किंबहुना अशी ओंगाबोंगा झालेली बॅग घेतलेली, सोबत पोरापोरींचे लेंढार असलेली स्त्री रस्त्याने किंवा प्रवासात दिसली की "आई, एब्राशिन बाई म्हणजे अशीच ना ?" असे आईला विचारून आईला आम्ही कानकोंडे करीत असू.
- बालपणापासूनच चौकस (वैदर्भिय भाषेत भोचकभवान्या) असलेला बालक कु. राम प्रकाश किन्हीकर. इयत्ता दुसरी.
