Saturday, August 24, 2019

अध्यात्मिक व्यक्तीच पण जरा वेगळ्या

आजकाल सार्वजनिक समारंभात ( लग्न, मुंज वगैरे ) काही काही भगिनीवर्ग एव्हढा मेकपचा थर फासतात...
... की आणखी फक्त एक पावडरचा पफ जर यांनी फिरवला...
...तर हॅलोजन दिव्यात काढलेल्या यांच्या फोटोत चेहेर्‍याऐवजी फक्त पांढरा प्रकाशच (अध्यात्मिक माणसासारखा) फाकेल की काय अशी मला दा...ट शंका येते.

Friday, August 23, 2019

प्रसंग नेहेमीचाच : ब्रम्हास्त्र नवे

प्रसंग : एका सीमांतपूजन प्रसंगी जाण्याच्या तयारीचा.
नवरोजी अगदी तय्यार होऊन सुपत्नी आणि सुकन्या तयार होण्याची वाट बघत बसलेलेत.
खूप वेळांपासून
"अग, झालय की नाही तुमच ? आवरा"
"बस. पाच मिनिटच. किती तुला घाई ?"
अशा व्हाॅलिजचा खेळ रंगतोय.
शेवटी नवर्‍याने ब्रम्हास्त्र काढले.
"आता नवरदेव, नवरी आणि वर्‍हाड्यांनाच घरी बोलावूयात. घरीच सीमंतपूजन आटोपेल."
पाच मिनीटांत आम्ही समारंभाच्या स्थळाकडे रवाना झालेलो होतो.


Thursday, August 22, 2019

प्रपंच आणि परमार्थ

जगात कधीच, कुणालाच,
हव तेव्हढ, हव ते आणि हव तेव्हा,
मिळत नाही.
म्हणूनच तृप्तीची व्यवस्था जिथे निश्चितच नाही त्या ठिकाणाला प्रपंच म्हणतात.

परमार्थातल्या प्राण्याला काही नकोच असत आणि म्हणून
तृप्तीची निश्चित व्यवस्था ज्याठिकाणी आहे त्या ठिकाणाला परमार्थ म्हणतात.
परम = शेवटचा/ची
अर्थ = प्राप्त करून घेण्याची वस्तू.
जीवनात सगळ्यात अखेरीस जर काही प्राप्त करून घ्यायचे असेल तर हा तृप्ततेचा परमार्थ.
(ऐकलेली अनंत प्रवचने, कीर्तने यांचे सार)

Wednesday, August 21, 2019

व्यवस्थितपणाचे मापदंड वगैरे वगैरे...

ज्या घरात जुन्या वर्तमानपत्राची रद्दी,
१. अगदी क्रमवार रचून ठेवलेली असते. इतकी की गेल्या रविवारची पुरवणी या रविवारी हवी असेल तर मोजून ८ व्या पेपरमध्ये ती असेलच याची खात्री असेल...
२. रद्दी पेपरची घडी सुध्दा छापखान्यातून बाहेर पडणार्‍या पेपरच्या घडीसारखी नीट ठेवल्या गेली असेल..
तर
त्या घराला व्यवस्थितपणाच "सिक्स सिग्मा" सर्टिफिकेटच मिळायला पाहिजे. हा माझा आग्रह आहे.
(काहीकाही जण पेपर एकदाच वाचला की इतका चोळामोळा करून ठेवतात की हा पेपर आद्य पत्रकार बाळशास्त्री जांभेकरांच्या काळातला नाही, ह्यावर फक्त तारखेकडे पाहूनच विश्वास ठेवावा लागतो.)

Tuesday, August 20, 2019

चपलांच्या दुकानात

प्रसंग : सौभाग्यवतींसोबत त्यांच्या चपला घेण्यासाठी दुकानात जाण्याचा.
दुकानात एका "सुकांत चंद्रानना" ने पावणेपाच (किंवा सव्वासहाही असेल) इंचाची हिल्स घालून ट्रायलसाठी आमच्यासकट दुकानातल्या सगळ्या उपस्थितांपुढून "कॅटवाॅक" केला.


उंची वाढवण्याचा तिचा उसना हव्यास पाहून, मला एकदम जुन्या सर्कशींमधला पायाला दोन बांबू बांधून उंच होऊन फिरणारा जोकरच आठवला.
अती विचार करण वाईट रे बाबा, वाईट. कधी काय आठवेल ? याचा नेम नाही.

Monday, August 19, 2019

अवधूत म्हणजे कोण ?

"अवशिष्ट धुवून काढतो तो अवधूत."


आपण जन्मजन्मांतरीची साठवणूक करून या जन्मात येतो. आपल्याला गतजन्मीचे काहीच आठवत नाही आणि आपण मागच्या जन्मीचे सगळे धुवून काढण्याऐवजी ह्या जन्मात,आपल्या कर्माने, आपल्या विचारांनी, काही ना काही नवीन कर्मे तयार करत जातो.
पर्यायाने भोगण्यासाठी कर्मफळेही तयार होत जातात. वाईट फळे भोगावीच लागतात तशी चांगली फळेही भोगावीच लागतात. ती भोगायला जन्म घ्यावा लागतोच.
"या जन्मी जे करावे,
ते पुढल्या जन्मा उरवावे
आणि ते भोगण्यासाठी यावे
जन्मा हा सिध्दांत असे"
— श्रीगजाननविजय

प.पू. ब्रम्हचैतन्य महाराज म्हणतात की "स्टेशनावर गडबडीत गाडी पकडण्यासाठी जात असताना एखाद्या माणसाशी भांडत बसलो म्हणून गाडी सुटली काय ? किंवा एखाद्या मित्राशी ख्यालीखुशाली विचारण्यात वेळ गेल्यामुळे गाडी सुटली काय ? दोन्हींचा परिणाम एकच."
त्याप्रमाणे वाईट कर्मांच बंधन पुढल्या जन्मासाठी आहे, तसच चांगल्या कर्मांचही बंधन आहेच. अकर्म अवस्थेत मनुष्यप्राणी राहू शकत नाही म्हणजे कर्मे होत राहणार आणि आपल्या बँकेत लेजर एन्ट्रीज होत राहणारच.
म्हणून त्या अवधूताचे स्मरण करायचे आहे. तो भक्तांच्या चांगल्या कर्माचाही अवशिष्ट धूवून काढतो. जन्मजन्मांतरीचं संचित जो धूवून काढतो, भक्तांच संचित सगळं संपवून टाकतो आणि जो मोक्षाप्रत नेतो असा तो अवधूत.
त्याचे चिंतन आपण करीत रहावे म्हणून अवधूतचिंतन श्री गुरुदेवदत्त.
— तराणा उत्सव मार्च २०१९ मधील चिंतन.





Sunday, August 18, 2019

अध्यात्म : देह आणि पलिकडे

आज आपल्याला जगात जी किंमत आहे ती
आपल्या सौंदर्यामुळे नाही,
आपल्या ज्ञानामुळे नाही,
आपल्या ऐश्वर्यामुळे नाही
तर
या देहात चैतन्यरूपाने वावरणारा परमेश्वर वास करीत आहे म्हणून आहे.
हे जाणणे म्हणजेच अध्यात्माची पहिली पायरी.
कारण एकदा हे चैतन्य देहातून गेल तर कितीही मोठा रूपवान असो, पंडीत, ज्ञानी असो किंवा सम्राट असो,
चैतन्यविरहीत देह हा सगळ्यांसाठीच त्याज्य असतो.